اصطلاح هیگروما به هر نوع تورم بافتی مزمن گفته می­شود که حاوی مایعات غیرعفونی بوده و توسط بافتی سخت احاطه شده باشد. هیگروما اغلب دراثر فشارهای مداوم به بافت نرم بر روی برجستگی­های استخوانی بدن مانند آرنج دست و یا پاشنه پا ایجاد می­شود و متداول­ترین آن، هیگرومای ناحیه آرنج است که به شکل یک برجستگی در ناحیه پشتی- جانبی آرنج دیده می­شود.

این عارضه اغلب به علت ضربه­ های مزمن و مکرر به صورت دو طرفه در هر دو دست رخ می­دهد و اغلب فاقد درد می­باشد و در اکثر سگ­های جوان در سنین ۶ الی ۱۸ ماهگی اتفاق می­افتد و بروز آن در نژادهای بزرگ متداول­تر است. هیگروما ممکن است در سگ­های مسن تری که مشکلات عصبی- عضلانی دارند نیز رخ دهد، اما بروز آن در سنین کمتر از ۲ سال متداول­تر است.

در بسیاری از موارد هیگروما در سگ­هایی اتفاق می­افتد که بر روی سطوح سفت و سخت، مانند زمین آسفالت شده، نگهداری می­شوند. به این ترتیب که ابتدا زخمی در ناحیه‌ آرنج ایجاد شده و سپس به علت اختلال خو­ن­رسانی به محل، هیگروما تشکیل می­شود.

سگ­هایی که پوست نازک و چربی زیر جلدی اندکی دارند مستعدترند. برخی بیماری­های ارتوپدی که باعث می­شوند حیوان به هنگام نشستن بر روی جناغ سینه، فشار بیشتری به مفصل آرنج خود وارد سازد، می­تواند باعث تشکیل هیگروما گردد. هیگرومای مفصل آرنج ممکن است در اندازه­ های مختلف باشد و با ضربه ­های مکرر، بزرگ­تر و ضخیم­تر خواهد شد.

هیگروما به خودی خود عفونی نیست و فاقد هرگونه میکروب می­باشد، مگر آن که در طی دست­کاری و تلاش برای تخلیه مایعات داخل آن باعث ورود و تجمع، باکتری به داخل آن شود. هیگرومای عفونی، گرم و دردناک می­شود. اگر هیگروما کوچک و فاقد درد باشد، معمولاً مشکل خاصی برای حیوان ایجاد نمی­کند و تنها از نظر زیبایی ظاهری مورد پسند نیست.

درمان اصلی برای هیگرومای آرنج، برطرف کردن علت آن است. ممانعت از تکرار ضربه ­های وارده به آرنج، مهم­ترین مسأله است. بهترین اقدام، تهیه بستری نرم برای حیوان و لایه­ گذاری ضخیم و مناسب در سطح محل استراحت حیوان می­باشد. بانداژ ناحیه آرنج در موارد مزمن هیگروما از آن نظر که مانع تماس آرنج با زمین و اعمال فشار مستقیم بر این ناحیه می­شود، می­تواند کمک­ کننده باشد.

هیگروماهای تازه تشکیل اغلب در صورت اصلاح بستر و مراقبت­های لازم به تدریج از بین خواهند رفت. تنها در مورد هیگروماهایی که اندازه کوچکی دارند، برداشت کامل آن توسط جراح امکان­پذیر است. تخلیه مایعات داخل هیگروما اغلب فایده چندانی ندارد و حتی ممکن است باعث ورود باکتری و ایجاد عفونت شده و اوضاع را بدتر کند.
تنها در صورتی که هیگروما عفونی شده و علائم گرمی و دردناکی در آن مشاهده شود، و یا هنگامی که مجرای ترشحی از آن به بیرون تشکیل شده باشد، انجام عمل جراحی ضروری است. عفونت هیگروما توسط زه­کشی مایعات آن و استفاده از آنتی ­بیوتیک­های مناسب، درمان می­شود. مراقبت از حیوان و نگهداری بانداژها بعد از جراحی به طور معمول مشکل بوده که بروز زخم و برگشت هیگروما از عوارض احتمالی خواهد بود.

Leave A Reply

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: